وضعیت بیماران در سفرهای هوایی

معمولا بیشتر مسافران یک هواپیما که وضعیت سلامتی متوسطی دارند، سفر هوایی را به خوبی تحمل می‌کنند و مشکلی در طول پرواز ندارند. اما گروهی از مسافران هستند که به لحاظ سلامتی سفر هوایی برایشان سخت است. این مسافران به دو دسته تقسیم می‌شوند:

گروه اول افرادی‌اند که بیماری حاد ندارند و سفرشان به قصد درمان یا جراحی نیست و برای زیارت یا سیاحت سفر می‌کنند.

گروه دوم افرادی هستند که اصلا به دلیل بیماری سفر می‌کنند و برای درمان، جراحی، مشاوره‌ی تخصصی و… باید سفر هوایی داشته باشند. با این‌که نسبت به کل مسافران هوایی تعداد این بیماران زیاد نیست اما هم باید همراه داشته باشند و هم باید تحت مراقبت‌های خاصی پرواز کنند.

تمام بیمارانی که بیماری حاد دارند و در گروه دوم قرار می‌گیرند، باید برای مسافرت هوایی مجوز بگیرند و کسی باید این اجازه را صادر کند، پزشک معالج بیمار نیست. نهادی که این مجوز را صادر می‌کند، واحد پزشکی هوایی ایرلاینی است که بیمار قصد دارد با آن سفر کند. این واحد علاوه بر صدور مجور، مشخص می‌کند که بیمار باید با چه شرایط و تسهیلات یا محدودیت‌هایی پرواز کند.

در ادامه شرایط کلی پروز بیماران را شرح می‌دهیم ولی هر شرکت هواپیمایی برای بیماران متفاوت شرایط خاصی دارد که جزئیات آن را باید از اپراتورهای همان ایرلاین بپرسید اما برای اطلاع از شرایط کلی سفر هوایی برای بیماران ادامه‌ی مطلب را بخوانید.

چرا سفر بدون مجوز با هواپیما می‌تواند برای بعضی بیماران خطرناک باشد؟

هوایپما در ارتفاع بسیار زیادی از سطح زمین پرواز می‌کند و کاهش فشار و اکسیژن می‌تواند باعث بحرانی شدن وضعیت بعضی از بیماران شود.

علاوه بر این، محدودیت فیزیکی فضای داخل کابین و هیجانات ایجاد شده بر اثر پرواز می‌تواند برای عده‌ی دیگری از بیماران مشکل ایجاد کند.

به طور خلاصه هر بیمار برای پرواز باید این نکات را رعایت کند:

قبل از خرید بلیط شرایط ایرلاین مورد نظر را برای پرواز بیماران مطالعه کند و اگر لازم است از پزشک معتمد ایرلاین مجوز بگیرد.

برای تایید نهایی فرم پزشکی ۴۸ تا ۷۲ ساعت قبل از پرواز به پزشک معتمد ایرلاین مراجعه کند.

مدت زمان اعتبار فرم مجوز پرواز ۴۸ ساعت است.

در فرودگاه کارکنان را در جریان شرایط ویژه‌ی خود قرار دهد تا برای دریافت ویلچر، حمل آن و انتقال و خروج کمک بگیرد.

اگر پرواز بیمار شامل چند مسیر می‌شود، لازم است تمام مسیرها را در فرم مجوز قید کند.

کدام بیماران برای پرواز باید مجوز بگیرند؟

مبتلایان به بیماری‌های عفونی

بیمارانی که شرایط فیزیکی یا رفتاری آن‌ها می‌تواند موجب آزار مسافران دیگر شود.

بیمارانی که ممکن است موجب اخلال در ایمنی یا تاخیر پرواز شوند.

بیمارانی که نمی‌توانند به تنهایی سفر کنند و در مدت پرواز به همراه یا کمک نیاز دارند.

بیمارانی که ممکن است پرواز موجب تشدید یا وخامت وضعیتشان شود.

کدام بیماران به مجوز پزشکی پرواز نیاز ندارند؟

جانبازان و معلولانی که به خدمات پزشکی ویژه نیاز ندارند.

افرای که جراحی ناباروری داشته‌اند، ۲۴ساعت بعد از جراحی نیاز به مجوز ندارند.

افرادی که به تازگی جراحی سطحی پوست و مو داشته‌اند.

افراد کمتر از ۴۰ سالی که که به تازگی جراحی لیزیک چشم داشته‌اند.

آتل‌گیری و گچ‌گیری بازو و ساعد دست و ساق پا ۲۴ ساعت بعد از این موارد، به شرطی که خون‌ریزی داخلی نداشته باشند.

جراحی بینی بدون انسداد مجاری تنفسی و پانسمان داخلی بدون خون‌ریزی.

افراد دارای سوند ادرار اگر در دو هفته‌ی قبل از پرواز جراحی شکمی نداشته باشند.

مسافران زیر ۶۰ سال دارای ضایعه‌ی نخاعی که به برانکارد و اکسیژن نیاز ندارند و می‌توانند کمربند ایمنی را ببندند.

مسافران دارای سوختگی سطحی که آسیب پوستی‌شان ظاهر و بوی نامناسب نداشته باشد.

هر گونه جراحی که دو هفته از آن گذشته باشد و حال عمومی بیمار طوری باشد که بتواند روی صندلی بنشیند و کمربند ایمنی را ببندد.

موارد منع پرواز

مسافرانی که به دلیل وخامت بیماری احتمال فوت آن‌ها در پرواز وجود داشته باشد.

نوع بیماری به شکلی باشد که برای مسافران دیگر وضع ناخوشایندی را ایجاد کند.

بیمارانی که احتمال وخامت وضعیتشان در حالت پرواز و فرود اضطراری زیاد است.

بیماران روانی غیرقابل کنترل که احتمال داشته باشد امنیت پرواز یا مسافران را به مخاطره بیندازند.

مبتلایان به بیماری‌های عفونی مُسری

حاملگی بعد از هفته ۳۴ بارداری

نوزادانی که یک هفته از تولدشان نگذشته باشد.

بیمارانی که در هیچ‌ حالتی از صندلی نمی‌توانند روی آن بنشینند و کمربند را ببندند.

۵/۵